ရည္းစားစာ

အခ်စ္ရယ္ ဒီစာကိုေရးလိုက္လို႔ ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္တယ္၊ မိေက်ာင္းမင္း
ေရခင္းျပတယ္၊ ခ႐ု ခါးေတာင္းက်ိဳက္ဖမ္းတယ္လို႔ မထင္ေစခ်င္ဘူးေနာ္။ ကိုယ့္မွာ
မင္းကိုခ်စ္မိမွပဲ ခဲမွန္ဖူးတဲ့ စာသူငယ္လိုလို၊ မပိုင္၀က္ေမြးဆိုသလိုလို၊
အိတ္ေပါက္နဲ႔ ဖားေကာက္ဆိုသလိုလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာ ၀က္ျဖစ္မွေတာ့
မစင္ေၾကာက္ေန လို႔လည္း မထူးေတာ့ပါဘူးေလ။ မင္းအေဖကို ေျပာလိုက္ပါ ျမင္းကမလႈပ္
ခံုကလႈပ္၊ ယုန္ကမတိုး ပိုက္ကတိုး ျဖစ္မေနပါနဲ႔လို႔။ ယူမွာက မင္းကိုပါ။
ဘယ္ႏွယ့္သူက ကဲကဲလႈပ္ေနရတာလဲလို႔။ ၾကက္တူေ႐ြးက ေတာ္ေတာ္ မယ္ေဘာ္က
ကဲမေနပါနဲ႔လို႔။
မင္းအေဖက ကိုယ့္ကိုေျပာတယ္ ငေၾကာင္ တဲ့။ မင္းဟာ
အလုပ္မရွိ ေၾကာင္ေရခ်ိဳးေပးေနတဲ့့ ေကာင္စားမ်ိဳးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ေျပာလိုက္ပါ
ကိုယ္ဟာ ေၾကာင္သူေတာ္ ႂကြက္သူခိုးမဟုတ္သလို ေတာမီးေလာင္
ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္တဲ့ ေကာင္စားမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးလို႔။ ကိုယ့္ရဲ႕
မျဖစ္စေလာက္သာရတဲ့ လစာေလးဟာ ေၾကာင္အို ႂကြက္မေလး ဆိုသလိုျဖစ္ေနေတာ့ေလ…….
ေနာက္ၿပီးေတာ့ မင္းကို လာလာေၾကာင္ေနတဲ့ သေဘၤာသားဆိုတဲ့ အေကာင္ကလည္း
မင္းအေဖလိုလူအတြက္ ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္ႏွင့္ ဆက္ရက္ေတာင္ပံက်ိဳးလို
ဟိုေကာင့္အတြက္က်ေတာ့ ကံေကာင္းတဲ့က်ား သြားရင္း
သမင္ေတြ႕ဆိုသလိုျဖစ္ေနတာေပါ့။သူမ်ား အေၾကာင္းလည္း မေျပာခ်င္ပါဘူး အခ်စ္ရယ္
ဒီေကာင့္မိဘက ခ်မ္းသာေတာ့ က်ားႀကီး ေျခရာႀကီး၊ ေ႐ႊပင္နားေတာ့့ ေ႐ႊေက်းမ်ိဳးေတာ့
ျဖစ္မွာေပါ့ေလ။ တကယ္ေတာ့့ သူ႔မိဘေတြဟာ ဒီယုန္ျမင္လို႔ ဒီခ်ံဳထြင္၊ ႂကြက္ေသတစ္ခု
အရင္းျပဳ႐ံုေလးနဲ႔ စားရကံၾကံဳၿပီး မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲ၊ ထန္းသီးေႂကြခိုက္
က်ီးနင္းခိုက္ျဖစ္လို႔၊ ၾကက္ကန္းဆန္အိုးတိုးကာ ယုန္ေထာင္ေၾကာင္မိ
ျဖစ္သြားသူေတြပါ။ အမ်ားညီ ဤကိုကြ်ဲဖတ္ ဆိုသလို လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတဲ့
ေျပာေတာ့ေၾကာင္သူေတာ္ ယိုေတာ့ ႂကြက္ေမႊး ဆိုတာ သူ႔မိဘေတြေပါ့။
ဆင္သတ္အရပ္ေ၀ၿပီးမွ ဆင္သားေရကို ဆိတ္သားေရနဲ႔ဖံုးခ်င္တာ
သူတို႔အသိုင္းအ၀ိုင္းေပါ့။ ကိုယ္ အထင္အႀကီးပါဘူး။ အထင္လည္း မေသးပါဘူးေနာ္။
ဒီေကာင္ကေတာ့ ကြ်ဲကူးေရပါ ဆိုတဲ့အတိုင္း သူစီးတဲ့ျမင္း အထီးမွန္း အမမွန္းေတာင္
မသိ၊ မိဘဆိုတာလည္း က်ီးဘုတ္႐ိုေသ၊ ဘုတ္က်ီး႐ိုေသတဲ့ အဆင့္ေတာင္မရွိ၊
ေခြးကေလးအေရာ၀င္ ပါးလ်က္နားလ်က္၊ က်ီးကန္းသူေကာင္း ေျမႇာက္ ေခ်းေကာက္စား
ဆိုတဲ့သူမ်ိဳးပါ။ ထားလိုက္ပါေလ။ ေခြး႐ူးေကာင္းစား တစ္မြန္းတည့္ပါပဲ။
အခ်ိန္တန္ေတာ့ ႏြားပိန္ကန္ပါလိမ့္မယ္။

တကယ္လို႔ မင္းသာအဲဒီအေကာင္နဲ႔ညားရင္ ဆင္နားရြက္ႂကြက္တပ္၊ ႂကြက္နားရြက္၀က္တပ္
ေပးသလိုမ်ိဳး ကို႔႐ိုးကားရား ျဖစ္ေနမွာ။ မင္းအေဖကလည္း ေၾကာက္ပါတယ္ဆို
ေၾကာင္နဲ႔တို႔ ဆိုသလို မင္းမလိုခ်င္တာကိုပဲ စြတ္ၿပီး ငါးၾကင္းဆီနဲ႔
ငါးၾကင္းေက်ာ္ခ်င္ေနတာ။ ကိုယ္ကေတာ့ မင္းမိဘႏွစ္ပါးေၾကာင့္ ကြ်ဲႏွစ္ေကာင္ၾကားထဲက
ေျမစာပင္၊ က်ားခ်င္းကိုက္ရာ သမင္းလမ္းကူးမွား ျဖစ္မယ့္
မင္းျဖစ္အင္ကိုသာေတြးေတြး ရင္ေမာၿပီး ၾကမၼာေဆာင္ သားေကာင္ဆိတ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

တကယ္ပါအခ်စ္ရယ္ မင္းအေဖဟာ ငွက္တစ္ေကာင္ ျမားတစ္စင္း၊ ရွဥ္႔တစ္ေကာင္ ျမားတစ္စင္း
ဆိုတာကို ျမင္ပံုမရဘူး။ ေၾကာင္႐ုပ္ျဖစ္ေစ ႂကြက္ေသတာလိုရင္းဆိုၿပီး
စြတ္မိုက္ေနတာ။ အင္း… မေျပာခ်င္ပါဘူးေလ… ငါးတကာယိုသည့္ေခ်း ပုဇြန္ဆိတ္
ေခါင္းမွာစု လို႔ပဲေျပာေျပာ၊ ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုးပုပ္
လို႔ပဲေျပာေျပာ။ သူ႔မိဘေတြကလည္း ဒီေကာင့္ေၾကာင့္ နာမည္ပ်က္ေနတာၾကာပါၿပီ။
တကယ္ေတာ့ အညီႇရွိရာ ယင္အံုဆိုသလို မင္းအေဖဆီကို ဒီေကာင္ဟာ ငါးပြက္ရာငါးစာခ်ဖို႔
ေရာက္လာတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ဆင္ေကာင္ႀကီး အၿမီးက်မွတစ္ဆိုသလို၊ ငါးစိမ္းျမင္
ငါးကင္ပစ္ လုပ္သြားဦးမွာ။ ေနာက္ဆံုးက်မွ ဒီေကာင့္ေၾကာင့္ လူတြင္ပါ
ႏြားက်ားကိုက္ဆိုတဲ့အခ်ိန္၊ က်ားေသကို အသက္သြင္းလို႔ စင္းစင္းေသပါၿပီလို႔
မင္းအေဖေအာ္ေနဦးမွာ။ အဲလို ဖြတ္ထြက္မွ ေတာင္ပို႔မွန္းသိတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ားေရွ႕
ေမွာက္လ်က္လဲသလိုျဖစ္ေနမယ့္ မင္းအေဖရဲ႕ ကိုယ့္ေယာကၡမေလာင္းႀကီးရဲ႕
ေသခ်င္တဲ့က်ား ေတာေျပာင္းအျဖစ္ကို ကိုယ္ျမင္ေယာင္မိေနတယ္။

မင္းအေမႀကီးက်ေတာ့လည္း ဒီေကာင္နဲ႔ေပးစားခ်င္တိုင္း သမီးတစ္ေကာင္
ႏြားတစ္ေထာင္ဆိုၿပီး အရပ္ထဲမွာ လက္ပံပင္ဆက္ရက္က်သလို ပြက္ပြက္ညံေနပါေရာ။
တကယ္က်ေတာ့ ရွမ္းႀကိဳက္ႏြားေခ်ာဆိုတာ ကိုယ္ကေတာ့ ေႁမြေႁမြျခင္း
ေျချမင္ၿပီးသားပါေနာ္။ အင္း… ႏြားအို ျမက္ႏုႀကိဳက္သလို မင္းအေဖႀကီး
ေငြႀကိဳက္တာလည္း ႏြားငတ္ေရခ် ဆိုသလို၊ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့
အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ မင္းအေဖက ဆင္သြားရင္ လမ္းျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ေနတာေလ။
ငါးစာသာျမင္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မျမင္ ဆိုသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဒါထက္
သမီးေခ်ာေလးအရွိန္နဲ႔ ဆင္ျဖဴေတာ္မွီၿပီး ၾကံစုပ္၊ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း
လုပ္ေနတယ္လို႔လည္း မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ႏြားေပါ့ အစံြထုတ္လုိ႔ ေျပာရင္
မင္းပါစိတ္ဆိုးေတာ့မယ္။ အင္း… ဆင္ျဖဴ႕မ်က္ႏွာ ဆင္မည္းမၾကည့္၀ံ့ ဆိုသလို
ကိုယ့္ရဲ႕ မိဘ Background ကလည္း သူ႕အတြက္ဆို ႏြားပ်ိဳသန္လွ ႏြားအိုေပါင္က်ိဳး
သာသာပဲရွိေတာ့့… အင္း… ယုန္အတြက္ ခ်ံဳကေၾကာင့္ၾကေနရတာေပါ့။

မင္းအေဖကေျပာတာ။ ကိုယ့္ကို ေခြးမသား တဲ့။ ေခြးၿမီးေကာက္ က်ည္ေတာက္စြပ္တဲ့။
မင္းကိုလည္း မြဲခ်င္တဲ့ေခြး ျပာပံုတိုးဆို။ ဟုတ္ခ်င္လည္းဟုတ္မွာပါ
ကိုယ့္အေျခအေနကလည္း လူမေလး ေခြးမခန္႔တဲ့ အျပင္၊ အရပ္ကလည္း ေခြးပစ္တဲ့
တုတ္သာသာရွိေတာ့… ကိုယ္နဲ႔ေပးစားမယ့္အစား ေခြးအၿမီးျဖတ္ၿပီးသာ ေပးစားမယ္တဲ့။
အဲဒါကို ဟိုအေကာင္ၾကားရင္ သူ႔ကို ေခြးအၿမီးျပတ္နဲ႔ ႏိႈင္းတယ္ဆိုၿပီး
စိတ္ဆိုးဦးမယ္။ တကယ္က်ေတာ့ ကိုယ္ဟာ ေခြးရူးဖက္ကိုက္
ေခြးေကာင္းနားရြက္ျပတ္ျဖစ္သြားမ ွာ ေၾကာက္တဲ့ ေခြးျဖဴေတာမတိုး၀ံ့တဲ့သူပါ။ ကဲပါ…
ေခြးေဟာင္လို႔ ေတာင္ပို႔မေျပးႏိုင္ပါဘူး။ ပိုေနျမဲ က်ားေနျမဲပါအခ်စ္ရယ္။
တစ္ခုေတာ့ မင္းအေဖကိုေျပာခ်င္တယ္။ ေဟာင္လြန္းသည့္ေခြး လူမေလးတတ္ဘူးဆိုတာကို။
က်န္ေသးတယ္….. မင္းအေဖကပဲေျပာတာေနာ္ ကိုယ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ ႏြားက်တဲ့့ေကာင္တဲ့့။
ကိုယ္ကလည္း ဘယ္ရမလဲ၊ ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားလို ငါ့စကားႏြားရ မေျပာတတ္ဘူး၊
ႏြားသိုးႀကိဳးျပတ္ မရမ္းတတ္ဘူးလို႔ ႏြားေရွ႕ ထြန္က်ဴးျပလိုက္တာေပါ့။

အခ်စ္ရယ္ ကိုယ္ဒီစကားေတြေျပာေနရတာ က်ားလိုက္မွ တုတ္ခုတ္၊ ဆင္လိုက္မွ
သစ္ပင္ရွာတာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ ကိုယ့္မွာ ရွာသမွ် ပိုက္ဆံကလည္း သမင္ေမြးရင္း
က်ားစားရင္း ဆိုသလိုျဖစ္၊ ကံအေၾကာင္းက မသင့္ေလေတာ့့ ေႁမြေပြး
ခါးပိုက္ပိုက္မိလ်က္သားလည္းျဖစ္၊ က်ားခ်င္းကိုက္ရာ သမင္ကူ မမွားဖို႔အေရး၊
ပ်ားလည္းစဲြသာ ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရင္း ေႁမြမေသ တုတ္မက်ိဳး Style
မ်ိဳးျဖစ္သြားေတာ့၊ ဖြတ္မရ ဓါးမဆံံုး၊ ငါးမရ ေရခ်ိဳးျပန္႐ံံု ေလးပါ။
ကိုယ့္မွာေတာ့ က်ားလည္းေၾကာက္ရ က်ားေခ်းလည္းေၾကာက္ရဆိုသလို မင္းမိဘေကာ၊
မင္းကိုပါလန္႔ၿပီး က်ားရဲရာ ၾကမၼာမ႐ိုးသာဆိုသလိုျဖစ္ေနရပါၿပီေလ။ တကယ္တမ္းဆိုရင္
ကိုယ္ဟာ ျမင္းေကာင္းခြာလိပ္ ေလးပါကြယ္။ မင္းအေဖကလည္း ကိုယ္ကမင္းကို
ခ်စ္ပါတယ္ေျပာတိုင္း ႀကိဳးၾကာဆို ဘာငွက္လဲ၊ က်ားကိုက္ပါတယ္ဆို နာတာရွည္လားခ်ည္း
လာလာေမးေနေလတယ္။ ဆင္ေကာင္ႀကီးေတြ႕မွေတာ့ ဆင္ေျခရာရွာစရာ လိုေတာ့မလားကြယ္။
ကိုယ္ကလည္း မင္းအေဖေရွ႕မွာ ကြ်ဲပါး ေစာင္းတီး… အဲ… မိေက်ာင္းမင္း ေရခင္းျပေတြ
ခဏခဏမလုပ္ခ်င္ပါဘူးေလ။ လူပဲအခ်စ္ရယ္ စင္းလံုးေခ်ာေတာ့ ဘယ္ျပည့္စံုမလဲ။
သိၾကားမင္းေတာင္ ကြ်ဲေယာင္ေဆာင္တာ ဂ်ိဳကားတယ္လို႔ ေျပာခံရေသးတာပဲ။ ထားဗ်ာ။
ပံုလံုတစ္လွည့္ ငါးပ်ံတစ္လွည့္ ဆိုတဲ့ေန႕က်ရင္ေတာ့ သူသိမွာပါေလ။ ဒါမွမဟုတ္မ်ား
ယာလည္းညက္ေစ ၾကက္္လည္းပန္းေစလို႔မ်ား လုပ္ေနသလားမသိဘူးေလ။

မေျပာခ်င္ပါဘူး အခ်စ္ရယ္ လင္းတေလာက္ေတာ့ ငွက္တိုင္းလွႏိုင္ပါတယ္။
ႏြားေၾကာ့ဆိုေလ ခ်ံဳတိုးေလဆိုတာမ်ိဳး ကိုယ္မလုပ္တတ္ပါဘူး။ အလကားရတဲ့ သမက္… အဲ…
ႏြား သြားျဖဲၾကည့္မေနပါနဲ႔လို႔။ မေကာင္းပါဘူးေလ။ ႏံွျပည္စုတ္
အေျမႇာက္နဲ႔ခ်ိန္တတ္တဲ့ မင္းမိဘေတြကို လက္တုန္႔မျပန္ခ်င္ေပမယ့့္လည္း
တခါတခါက်ရင္ အၾကံကုန္ ဂဠဳန္ဆားခ်က္လုပ္ၿပီး ႂကြက္မႏိုင္ က်ီမီး႐ိႈ႕ခ်င္
႐ႈိ႕ပစ္မိေတာ့မွာ။ ေရာ့…ပတၱျမား ေရာ့့…နဂါး မွလုပ္တတ္တဲ့ မင္းမိဘေတြကို
ဆင္လည္းဆင္အထြာႏွင့္ ပု႐ြက္ဆိတ္လည္း ပု႐ြက္ဆိတ္အထြာ နဲ႔ပါလို႔
ၾကံဳရင္ေျပာလိုက္စမ္းပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ မိဘဆိုတာ သားသမီးကို ဆင္စီးၿပီး
ျမင္းရံေစခ်င္တာကို ကိုယ္သိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေမ်ာက္သားစားခ်င္
ေမ်ာက္မ်က္ႏွာၾကည့္ဆိုသလို ကိုယ္နာလည္ေပးရမွာေပါ့။

တကယ္ပါ အခ်စ္ရယ္ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ေရတြင္းထဲက ဖားသူငယ္လို၊ ကိုယ့္အျဖစ္ဟာ
ေပါ့ေစလိုလို႔ ေၾကာင္႐ုပ္ထိုး ေဆးေၾကာင့္ေလးဆိုသလိုျဖစ္႐ံုမက
ကိုယ့္အသည္းႏွလံုးေတြဟာ မင္းနဲ႔ေ၀းမွ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္၊ ငါးရံ့ျပာလူး၊
ေၾကာင္မရွိႂကြက္ထ ဆိုသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒီေလာက္လွတဲ့ သမီးမ်ိဳးကို
ေမြးထားတဲ့ မင္းအေဖကို ေျပာလိုုက္ပါ။ အိုင္ေတြ႕လို႔မွမလူး ကြ်ဲ႐ူး၊
ငါးေၾကာ္မႀကိဳက္ ေၾကာင္မိုက္ျဖစ္သြားမွာေပါ့လို႔။ ဘာပဲေျပာေျပာပါ။ မင္းမရွိတဲ့့
ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ႏြားကြဲ က်ားကိုက္ ဆိုသလို ျဖစ္လို႔၊ မင္းဆီက ကိုယ္ေမွ်ာ္ေနတဲ့့
အခ်စ္ေတြကလည္း က်ားသနားမွ ႏြားခ်မ္းသာရမဲ့ ဘ၀မ်ိဳးျဖစ္ေနပါၿပီ။ ယံုပါ၊ ကိုယ္ဟာ
မ်က္ႏွာမမ်ားတတ္သလို လယ္ထြန္သြား ႏြားေမ့ လူစားမ်ိဳးလည္း မဟုတ္တာ အမွန္ပါ
အခ်စ္ရယ္။

တကယ္ပါအခ်စ္ရယ္… ကိုယ့္ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြဟာ မင္းတုန္႔ျပန္မွ စူဠလိပ္
ေရထဲလႊတ္သလိုမ်ိဳး စိုင္ေကာ္လို႔ခ်ံဳေပၚေရာက္ၿပီး ေ႐ႊပင္မွာနားတဲ့ ေ႐ႊေက်းေလး
ျဖစ္ေတာ့မွာပါ။

ဘ၀တုိင္းဆုံေတြ႔ခ်င္ ပါသလားတဲ႔..

ဒီေန႔ ဘာေရးရမယ္မွန္းမသိဘူး..ခ်စ္သူကုိ လြမ္းေနရတာလည္း ေနရခက္တယ္...ေအာ္ ေတြျပီ...
လူတုိင္းသိခ်င္မွ လည္းသိအုံးမယ္..သိခ်င္လည္းသိမယ္...ခ်စ္ရသူူေတြ ဘ၀တုိင္းဆုံေတြရေအာင္ ဆုိျပီး..သူငယ္ခ်င္းဆီက ေရာက္လာတဲ Fwd ေမလ္းကုိပဲ ျပန္တင္လုိက္ေတာ႔ မယ္...ခ်စ္သူေလးရယ္
ကုိ လည္းမင္းနဲ႔ ဘ၀ဆက္တုိင္းဆုံးေတြ႔ခ်င္ပါတယ္....ဒီဘ၀မွာလဲ ဆံျဖဴသြားက်ဴိးသည္႔ တုိင္ေအာင္
အတူတူေနခ်င္ပါတယ္...ကုိခ်စ္ရသူနဲ႔ေပါ႔... သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ခ်စ္ရသူရယ္..

“ကိုေလးေရ ဒီမွာ ၾကည့္ပါဦး ၊ သတင္းစာထဲမွာ ”
“ ဖတ္ျပပါဦး ၊ ဘာပါလို႔ လဲ”
“ ဆယ္နွစ္ေျမာက္မဂၤလာ ကိုေမာင္ေမာင္နိုင္+ မဇင္မာေ၀ တဲ့ ၊ သူ႔ေအာက္ တည့္တည့္မွာက်ေတာ့ နွစ္ဦး သေဘာ တူကြာရွင္း ျပတ္စဲျခင္းကိုစိုးသိန္း+မစႏၵာ တဲ့ ”
“ဘာလဲ အဒါေတြက ညီမေလး အသိေတြ ျဖစ္ေနလို႕လား”
“ မသိပါဘူးကိုေလးရဲ႕ ၊ စာတစ္စုတည္းမွာဖတ္ရသူအဖို႕ခံစားမႈ နွစ္မ်ိဳးတစ္ျပိဳင္တည္းေပးေနလို႔ ”
“ ဘယ္လို ခံစားမႈမ်ိဳး တစ္ျပိဳင္တည္း ေပးေနလို႔လဲ”
“ ဒီလိုကိုေလးရဲ႕ အထက္ကဆယ္နွစ္ေျမာက္မဂၤလာသတင္းဖတ္ရေတာ့စိတ္ထဲ၀မ္းေျမာက္မိတယ္ေပါ့၊ေအာက္က နွစ္ဦး သေဘာတူကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္း သတင္း ဖတ္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္ ၊ အဲဒိီ သေဘာကို ေျပာတာပါ ကိုေလးရဲ႕ ”
“ဒီလိုပါပဲညီမေလးရယ္၊ကိုယ္နဲ႔မဆို္င္ေပမယ့္၀မ္းသာစရာရွိရင္ ၀မ္းသာေပးမယ္၊ ၀မ္းနည္းစရာရွိရင္၀မ္း နည္း ေပးမယ္ ဒါျမန္မာေတြရဲ႕ ဓေလ့စရိုက္ တစ္ခုပဲေလ”
“ညီမေလး စာတစ္ခုထဲမွာ ဖတ္ရဘူးတယ္ ကိုေလးရဲ႕ ျမန္မာေတြမွာ ခ်စ္စရာ ၾကည္ညိုစရာ ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့စရိုက္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္တဲ့ ၊အဲဒီ ဓေလ့စ၇ိုက္ေတြထဲမွာတစ္လင္တစ္မယား စနစ္ဟာလဲတစ္ခု အပါအ၀င္ ျဖစ္တယ္တဲ့တစ္လင္ တစ္မယားစနစ္ဟာ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ကြယ္ေပ်ာက္္ေနၿပီလားမသိဘူးေနာ္၊ေနာက္ရွိေသးတယ္.ကိုေလးရဲ႕အထီးက်န္မႈမ်ားစြာ ေတြထဲမွာ.အိမ္ေထာင္ေရး အထီးက်န္ မႈဟာျပင္းထန္ဆံုးခံစားမႈကိုျဖစ္ေစတယ္တဲ့.ၿပိးေတာ့အိမ္ေထာင္ေရးအထီးက်န္မႈဟာ အသက္ကိုတိုေစတယ္လို႔လဲဖတ္ဖူးတယ္ဟုတ္လားေတာ့မသိဘူး”
“ငါ့ညီမကေတာ့..စာစံုဖက္ထားတာပဲ”
“ကိုေလးပဲစာစံုဖတ္ဆို”
“ကိုယ့္စကားနဲ႔ ကိုယ့္ကိုျပန္ေျပာေနေတာ့ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း ေတာင္မသိေတာ့ဘူး၊ဟုတ္တယ္ညိမေလးရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရး ပဋိပကၡျဖစ္လာရင္ကာယကံရွင္ ေတြတင္မကဘူး၊သူတို႔နဲ႔ႏြယ္တဲ႔ ကေလးေတြပါစိတ္ဒုကၡရေတာ့တာပဲ”
“ဒီမွာကိုေလးရဲ႕၊သတင္းစာမွာတစ္ပုဒ္ပါေသးတယ္၊နိဗၺာန္မေရာက္ေသးခင္သံသရာခရီးတစ္ေလွ်ာက္ထာ၀ ရလက္တြဲသြား ရပါလို၏တဲ့၊အဲဒီဆုေတာင္းေလးကလွတယ္ေနာ္၊ဒါနဲ႔ေနပါဦးကိုေလးရဲ႕၊သူတို႔ဆုေတာင္းတဲ႔ တိုင္းေလာကမွာသံသရာခရီး တစ္ေလွ်ာက္နိဗၺာန္ရတဲ့ထိေပါ့ထာ၀ရလက္တြဲသြားလို႔ရႏိုင္ရဲ႕လားကိုေလးရဲ႕“
“ရတာေပါ့ညီမေလးရဲ႕ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ေတြထဲမွာအမ်ားႀကီးေတြ႕ရပါတယ္။ ေတြ႕ရံုတင္မကဘူး နိဗၺာန္ မေရာက္မီဘ၀ တိုင္းဆံုေတြ႕ခ်င္သူေတြအတြက္ လမ္းညႊန္ေဟာၾကားထားတာေတြေတာင္ရွိေသး တယ္”
“ဟာ..ဟုတ္လားကိုေလးရဲ႕၊စိတ္၀င္စားစရာပဲ၊ဘ၀တိုင္းဆံုေတြ႕ခ်င္ရင္ဘာလုပ္ရမလဲေျပာျပပါဦး”
“အဲဒီအေၾကာင္း အဂၤုတၱရနိကာယ္ပုညာဘိသႏၵ၀ဂ္ ပထမသမဇီ၀ိသုတ္မွာေဟာထားတာရွိတယ္”
“ေျပာပါဦးကိုေလး”
“ဘဂၢတိုင္းသုသုမာရဂိရၿမိဳ႕ေဘးသကာေတာမွာျမတ္စြာ ဘုရားသီတင္းသံုးစဥ္တုန္းကေပါ့၊ျမတ္စြာဘုရား ကနံနက္ ေရာက္ေတာ့သင္းပိုင္၊ကိုယ္၀တ္ေတြကိုေသသပ္စြာျပန္၀တ္၊သပိတ္၊သကၤန္းကို ယူၿပီးနကုလပိတာနဲ႔နကုမာတာတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံအိမ္ကိုၾကြသြားတယ္၊အေၾကာင္းမဲ့ၾကြတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ရွိခဲ့ဘူးတဲ့ေက်းဇူးကိုျပန္ဆပ္ခ်င္လို႔၊ဒီလို ညီမေလးရဲ႕နကုလပိတာဟာဘ၀ငါးရာျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ဖခင္၊ ဘ၀ငါးရာျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ဘေထြး (ဦးေလး)ျဖစ္ခဲ့ဖူး တယ္ ၊ဒီအတူပဲနကုလမာတာဟာလည္းဘ၀ငါးရာျမတ္စြာ ဘုရား ရဲ႕မိခင္၊ အဖြား၊မိေထြး(ေဒၚေလး၊အရီး)ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္၊ဒါေၾကာင့္ၾကြသြားတာ။အိမ္ေရာက္ေတာ့ဘ၀အဆက္ဆက္ဘ၀အဆက္ဆက္သံေယာဇဥ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္နကုလပီတာ တို႔ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ ျမတ္စြာဘုရားကို“ခ်စ္သား၊ခ်စ္သား”လို႔ႏႈတ္ကအလိုလိုထြက္ေခၚမိတဲ့အထိျဖစ္သြားတယ္၊ၿပီးေတာ့ နကုလ ပိတာ တို႔ဟာ ျမတ္စြာဘုရားကိုျမင္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ေသာ တပန္ျဖစ္သြားတယ ္ေနာက္ျမတ္စြာ ဘုရားကနကုလပိတာတို႔ခင္းထားတဲ့ ေနရာမွာထိုင္ေတာ္မႈတယ္ေပါ့ေလ။ အဲဒီအခါမွာနကုလပိတာက ျမတ္စြာ ဘုရား ကိုဒီလိုေလွ်ာက္တယ္။
“ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္အခါကပင္လွ်င္ ငယ္ရြယ္ေသာ နကုလမာတာကို ထိမ္းျမားလက္ထပ္ခဲ့ပါတယ္။လက္ထပ္ထိမ္းျမားခ်ိန္ကစၿပီးယေန႔အထိ နကုလ မာတာ မွတစ္ပါးအျခားေသာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ေဖါက္ ျပန္က်ဴးလြန္ျခင္းမရွိပါ၊ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ လည္း တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီး နားလည္မႈမ်ားစြာ နဲ႔ မခြဲမခြာ သက္ဆံုးတိုင္ထာ၀ရက္တြဲ သြားလိုပါတယ္ဘုရား၊ အဲဒီအတြက္ ဘယ္လိုက်င့္ၾကံေနထိုင္ရမယ္ဆိုတာကိုလမ္းညႊန္ေတာ္မူပါဘုရား”
“နကုလပိတာကျမတ္စြာဘုရားကိုအဲဒီလို ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့နကုလမာတာကလည္းအားက်မခံ တပည့္ ေတာ္မ သည္နကုလပိတာ မွတစ္ပါးအျခားေသယအမ်ိဳးသားႏွင့္ေဖာက္ျပန္က်ဴးလြန္ျခင္းမရွိပါ။ ဘာညာေပါ့ေလ နကုလပိတာ ေျပာတဲ့အတိုင္းျပန္ေလွ်ာက္ တယ္၊ဒီေနရာမွာနကုလပိတာတို႔ကိစၥကိုစကားရပ္ၿပီးေျပာစရာတစ္ခုကိုသတိရတယ္”
“ေျပာပါဦးကိုေလးဘာကိုလဲ”
“လူႏွစ္ေယာက္ဟာ အခုပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာေတြ႕ၾကံဳဆံုေတြ႕ ေပါင္းသင္းရတာ ဟာအေၾကာင္း ႏွစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ပဲဇာတကအ႒ကထာ ပထမအုပ္မွာ ဂါထာတစ္ပုဒ္ျပထားတယ္ အဲဒီဂါထာကပုေဗၺ၀သႏၷိ၀ါေသန၊ ပစၥပၸႏၷဟိေတန၀ါ၊ဧ၀ံတံဇာယေတေပမံ၊ဥပၸလံ၀ယ ေထာဒေက၊အနက္ပါတစ္ခါတည္းျပန္ျပမယ္ေနာ္”
“ဟုတ္ကဲ့ကိုေလး”
“ဥပၸလံ၀ါ-ၾကာညိဳ၊ၾကာျဖဴ၊ၾကာနီသည္လည္းေကာင္း၊အညံ၀ါ-အျခားေသာပဒုမၼာ စေသာၾကာသည္ လည္း ေကာင္း၊ ဥဒေက-ေရ၌၊ ဇယမာနံ-ပြင့္ထါန္းေပၚေပါက္လာသည္ရွိေသာ္၊ဒိြဟိကာရေစဟိ-ေရႏွင့္ညြန္ဟူေသာ ႏွစ္ပါးေသာ အေၾကာင္း တို႔ေၾကာင့္၊ဇာယေတ ယထာ-ျဖစ္ေပးလာရသကဲ့သို႔။တထာ-ထို႔အတူ၊တံေပမံ-ထိုခ်စ္ျခင္းသည္၊ ပုေဗၺ-ေရွ႕ဘ၀၌သႏၷိ၀ါေသန၀ါ - အတူတကြေနထိုင္ခဲ့ ရျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ပစၥဳပၸႏၷ ဟိေတန၀ါ - ပစၥဳပၸန္ ဘ၀၌အက်ိဳးစီးပါြးကို ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဧ၀ံ-ဤနွစ္ပါး ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ဇာယေတ - ျဖစ္၏ ”
“ အဓိပၸါယ္ ေျပာျပပါဦး ကိုေလးရဲ႕”
“ၾကာညိဳ၊ၾကာျဖဴ၊ ၾကာနီ ၊ ပဒုမၼာၾကာ စသည္တို႔ ဖူးပြင့္ေပၚထြက္ရျခင္းဟာ ေရနဲ႔ညြန္ နွစ္ပါးေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚရ သလို ဒီအတူပဲတဲ႔ လူနွစ္ေယာက္ အခု ပစၥဳပၸန္ ဘ၀မွာ ခ်စ္ခင္ေတြ႔ၾကံဳေပါင္းသင္းရျခင္းဟာလည္းအတိတ္ဘ၀၌အတူတကြေနထိုင္ခဲ့ရျခင္း ယခုပစၥဳပၸန္ဘ၀၌(မိမိ္ေပါင္းသင္းရသူရဲ႕)အက်ိဳးစီးပါြးကို ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ အဲဒီအဂၤါ နွစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ပဲတဲ့ညီမ ေလးရဲ႕”
“အဲဒီအေၾကာင္းကိုေလးေျပာျပမွပဲ ၾကားဖူးေတာ့တယ္”
“ ကဲ အဲဒီဟာ ဒီမွာရပ္လိုက္ေတာ့၊နကုလပိတာတုိ႔ အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရေအာင္၊ နကုလပိတာ တို႔ကေမးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ျပန္ေျဖတယ္။“နကုလပိတာနွင့္နကုလမာတာတုိ႔၊သင္တို႔ဟာယခုဘ၀သာမကေနာင္သံသရာဘ၀အဆက္ဆက္ထာ၀ရေပါင္းသင္း ေနထိုင္သြားလိုလွ်င္
၁။တူညီေသာသဒၵါတရားရွိျခင္း
၂။တူညီေသာသီလရွိျခင္း
၃။တူညီေသာေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲမွုရွိျခင္း
၄။တူညီေသာဥာဏ္ပညာရွိျခင္း
ဤအဂၤါေလးပါးနွင့္ ျပည့္စံုုပါက သင္တို႔အလိုရွိတဲ့အတိုင္းျဖစ္ေစရမည္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္၊ မိန္႔ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းက ိုျပန္ၾကြသြား ေတာ္မူတယ္ေပါ့ေလ”
“ဒီေနရာမွာ ကိုေလးကို ေစာဒက တစ္ခု၀င္ခ်င္တယ္” “၀င္ပါဦး”
“နံပါတ္ေလးတူညီေသာဥာဏ္ပညာရွိျခင္းဆိုတဲ့ေနရာမွာဥပမာေပါ့ေလ၊ေယာက်ၤားကဘီအက္စီဘြဲ႕ရတယ္၊မိန္းမကဆယ္တန္း မေအာင္ဘူး၊အဲဒီလိုဆိုရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ေလာကမွာ ပညာတူဖို႔ဆိုတာ လြယ္တဲ့ကိစၥမွ မဟုတ္ဘဲကိုေလးရဲ႕”
“ဟာငါ့ညီမကေတာ့လုပ္ျပီးတူညီေသာဥာဏ္ပညာရွိျခင္းဆိုတာေလာကီအတန္းပညာကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူးငတံုးမေလးရဲ႕”
"ဒါျဖင့္ဘာကိုေျပာတာလဲ အစ္ကိုပညာရွိႀကီးရဲ႕ ”
“ ဥာဏ္ပညာတူရမယ္ဆိုတာေကာင္းတာကိုလုပ္ရင္ ေကာင္းတဲ့အက်ိဳးခံစားရမယ္ ၊ မေကာင္းတာကိုလုပ္ ရင္မေကာင္း တဲ့အက်ိဳး ခံစားရတယ္။ အဲဒီလိုအေၾကာင္းအက်ိဳး ၊ အေကာင္းအဆိုးကိုခြဲျခားေ၀ဖန္ႏိုင္တဲ့ ဥာဏ္ပညာမ်ိဳးကို ေျပာတာ ။ ငတံုးမေလးရဲ႕ ”ညီမေလးေရဒီေလာက္ဆိုေတာေရာေပါ့ ေမးစရာရွိရင္ ေနာက္မွပဲ ဆက္ေမးေတာ့ ၊ ကိုေလးၿမိဳ႕ထဲ သြား စရာ ရွိေသးတယ္ ”
“ ဟုတ္ကဲ့ကိုေလး ”